Onze jongens

 

‘Ja, dat is wel oke ma’, zegt Yanick. De jongens hangen ieder op een schouder en kijken mee naar het beeldscherm van de computer. Ik schrijf deze keer over onze jongens Justin en Yanick. Dit doe ik niet vaak. Waarom eigenlijk niet? Omdat de jongens dit zelf niet altijd willen. En als ik iets schrijf over de jongens (want de opa’s en oma’s lezen graag verhalen over de jongens!)  hebben we afgesproken dat zij eerst de foto’s en tekst mogen bekijken, lezen en goedkeuren eer dit alles gepubliceerd wordt. ‘Justin, wat vind jij van het blog en de foto’s, ok zo?’…..

Het is een jaar geleden dat Justin, Yanick en ik 3 weken, vanuit Nederland, op vakantie gingen naar Bangkok. Ten eerste om Wilco weer te zien, want hij verbleef al sinds januari 2015 in Bangkok, en de 2e reden was om de jongens kennis te laten maken met Bangkok. 3 weken is veel te kort om een echt idee te krijgen van Bangkok. Voordat je echt gewend en gesetteld bent in Bangkok, ben je een jaar verder. Wij hebben deze vakantie dan ook gebruikt om een huis uit te zoeken en een school voor de jongens. Wij hebben gekozen voor Fantasia Villa 2 vanaf deze compound (wijk met huizen die omgeven is door een muur) is het 5 minuten lopen naar school. Ideaal, als je weet dat veel kinderen van onze compound soms een uur in de schoolbus zitten.

20160104_153648

 

Wij zijn heel blij met de keuze van het huis maar vooral ook met de keuze van de school. De jongens zitten op de St Andrews school 107, dit is een internationale school waar volgens een Brits schoolsysteem  les gegeven wordt….In het begin was het moeilijk voor de jongens. Alles was nieuw voor hen. Zowel lesmethode als taal waren compleet anders. Zelfs het communiceren met klasgenootjes was niet meer in hun moedertaal. Het ”gewoon” naar school gaan kreeg een andere betekenis. En dit was niet altijd even makkelijk. De jongens moesten daar hun weg in vinden.

IMG-20160320-WA0009

Justin heeft het, achteraf bezien, de 1e paar maanden best zwaar gehad. Hij had 1 jaar Engels op de middelbare school in Nederland gehad. Op de nieuwe school St Andrews wordt niet gevraagd of rekening gehouden op welk niveau je zit met het Engels. Je moet mee met de flow…. moe van alle indrukken en alle conversaties in het Engels kwam hij iedere middag thuis. En kroop, nadat hij een half brood en een fles melk had gegeten en gedronken (hoe bedoel je, oei ik groei?!), heerlijk vertrouwd achter zijn spelcomputer om zijn favoriete spel te spelen.

Yanick kwam naar deze school met 1 jaar basisschool kennis van Engels…eigenlijk geen kennis dus. Vaak kwam Yanick uit school met huiswerk, niet wetende wat hij eigenlijk moest maken of leren, want dit had hij niet begrepen van de meester. Vaak liep ik dan nog even bij de meester zijn klas naar binnen om te vragen hoe of wat. Zo bleef ik op de hoogte van het maak en leerwerk. Thuiskomende sprong ik vaak met Yanick het zwembad in om even af te koelen van de warmte. Yanick wil later iets met sport doen en dan het liefste iets wat met voetbal te maken heeft…

IMG-20160423-WA0008IMG-20160320-WA0003

Wij zijn nu 10 maanden verder en wat hebben de jongens zich goed aangepast! Wat een sprongen hebben zij gemaakt de afgelopen 10 maanden! Het communiceren in het Engels en de grammatica van het Engels gaat beiden zeer goed af en iedere dag leren zij nieuwe woorden. Op school zitten zij in kleine klassen waardoor zij zich goed kunnen concentreren, wat de schoolprestaties ten goede komt. Het Britse schoolsysteem ligt de jongens goed. De school zoekt samen met jou naar jouw kwaliteiten en hoe jij het doet is het goed, als je het maar probeert! Of dit nu met taal, wiskunde, sport of sociaal zijn te maken heeft.

20160311_13481520151011_164933

Er wordt op St Andrews 107 veel sport aangeboden en daar kan Yanick al zijn energie in kwijt. Van atletiek tot aan zwemmen, overal doet Yanick vol overgave en met veel plezier aan mee. Momenteel volgt Yanick op school voetbaltraining. Deze training wordt gegeven door iemand van de voetbalclub Chelsea (jaja, de echte!!). Iedere woensdagochtend staat Yanick al vroeg op om naar school te gaan…helemaal klaar voor de Chelsea training die na schooltijd wordt gegeven!

Justin speelt bij de Soccerschool I PLAY waar hij de bijnaam:  “The long defender” heeft gekregen. Hij heeft het daar erg naar zijn zin. Hij speelt veel internationale toernooien, waar hij ontzettend veel van leert. De kinderen zijn blij en tevreden…en als de kinderen blij en tevreden zijn dan ben je dat als ouders ook! Wij zijn trots op de jongens omdat dat zij positief in het leven staan en zich het afgelopen jaar staande hebben gehouden in het verre en onbekende Bangkok.

….’Nee, niet ok, die foto kan echt niet ma, die moet je ervan afhalen, doen hoor!’ zegt Justin. ‘Ja ja’, mompel ik en ik verwijder de desbetreffende foto. ”Jammer, was net zo’n leuke foto”, sputter ik nog een beetje tegen. Maar onze oudste is onverbiddelijk. Tja, beloofd is beloofd…

Lieve groet, Hann

12 thoughts on “Onze jongens

  1. Lieve Hanneke,

    Wat leuk om te lezen dat het jullie zo goed gaat . Het heeft jullie heel wat energie gekost . Maar wat een goed resultaat. Knap hoor. Hele mooie foto’s.
    Ik vind het heel leuk om jullie zo te kunnen volgen.

    Dikke kus ( tante) Tanja

    Like

  2. De tijd vliegt voorbij! Eind juni gaan wij weer naar Nederland. Hier kijkt Yanick heel erg naar uit, kan hij weer heerlijk fietsen en voetballen!! Je moet nog even je naam bij je bericht vermelden :). Ik weet nu niet van wie dit bericht komt…Thanks!

    Lieve groet, Hann

    Like

  3. Goed om te lezen hoe de jongens zich hebben aangepast en het naar hun zin hebben! En wat gaat de tijd snel! Al bijna een jaar geleden dat jullie echt vertrokken. En jij ook je draai gevonden? In ieder geval erg leuk om op deze manier op de hoogte te worden gehouden van jullie “avonturen”. Dikke kus van ons!

    Like

  4. Kan me voorstellen dat dit heel heftig geweest is in het begin voor allebei de jongens. Wat fijn dat het nu zo goed gaat en wat gaat dat dan eigenlijk snel. Dit is echt een geweldige ervaring voor hen en hun Engels niveau is straks beter dan van welke Middelbare scholier in NL ook.

    Like

  5. Zo knap van die gasten (van jou trouwens ook) hoe ze zich aanpassen aan de situatie. Alleen als ik eraan denk om de hele dag Engels te praten en dan ook alle vakken te moeten leren in het Engels wordt het al druk in mijn hoofd…maar wat een ervaring voor het leven!
    Knuffel voor jou, de mannen en Dutchie.

    Like

  6. Wij zijn niet geemigreerd…wij zijn hier voor een aantal jaar. Maar inderdaad heel spannend hoe alles zou verlopen. Tot nu toe alles positief bevonden!

    Like

  7. Wat een grote stap! Het lijkt me heel spannend om alles achter te laten en dan opnieuw te beginnen in een ander land! Wat fijn dat je jongens hun draai gevonden hebben!

    Like

  8. Wat een leuk verhaal van de boys .ja klopt als de kids het naar hun zin hebben heb jij het ook naar je zin .gelukkig is er sport en spel en in april vroeg ik hoe ze het daar hebben : leuk .het was hun ook aan te zien Jus die Wilco boven zn hoofd uitgroeid ( niet zo gek ) en yanick die lekker in zn vel zit .geweldig weer Han jouw verhaal .dikke kus van ons pasgetrouwde stel

    Like

Give your reaction

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s